Sag ihnen, niemand soll Blumen in mein Haus schicken,
denn der Duft der Erinnerung an dich erfüllt schon mein ganzes Heim.
Du bist der Kronleuchter des Glücks, der mein Schicksal erhellt;
anstelle des Mondes lass du dein Licht in mein Haus strömen.

Mein Lieb, mein Lieb...

Von der Sehnsucht nach deinem Antlitz lebe ich Gott weiß es;
von der Sehnsucht nach deinem Antlitz lebe ich Gott weiß es.
Zum Weiterleben bist nun du allein mein Grund.

Mein Lieb, mein Lieb...

Ruf mich, du wahrhaftige Bibi Gol-e Atiqe,
mein ganzes Glück ist, dass mein Herz mit deinem befreundet ist.
Ruf mich, du frische Luft, du wandernder Duft,
bis die Luft sich füllt mit den bunten Schwingen der Vögel.

Regne auf mich nieder regne; durchnäss mich, tränke mich, löse mich in Wasser auf.
Hilf mir, frischer Regen; ich bin fremd hier lass mich aufblühen und verwehen.
Leg Feuer an meine Seele, lass mich zur Flamme werden, mach mich zu Asche.
Leg deinen Kopf auf meine Schulter; mach deinen Schatten zur Krone auf meinem Haupt.

Ruf mich, du wahrhaftige Bibi Gol-e Atiqe,
mein ganzes Glück ist, dass mein Herz mit deinem befreundet ist.

Du bist von jeher der Liebe ergeben du Wundervolle, komm.
Nenn mich den liebestrunkensten Wanderer der ganzen Welt.
In der Schule der Liebe erfuhr ich von der Qibla deiner Liebe;
errichte hier für alle Ewigkeit das Sterben aus Liebe.

Du bist von jeher der Liebe ergeben du Wundervolle, komm.
Nenn mich den liebestrunkensten Wanderer der ganzen Welt.
In der Schule der Liebe erfuhr ich von der Qibla deiner Liebe;
errichte hier für alle Ewigkeit das Sterben aus Liebe.

بگو که گل نفرستند کسی به خانه من
که عطر یاد تو پر کرده آشیانه من
تو چلچراغ سعادت فروز بخت منی
بجای ماه تو پرتو فشان به خانه من

عزیزم عزیزم

به شوق روی تو من زنده‌ام خدا داند
به شوق روی تو من زنده‌ام خدا داند
برای زیستن اینک تویی بهانه من

عزیزم عزیزم

صدام کن ای صداقت‌پیشه بی‌بی گل عتیقه
تمام دلخوشیم اینه که دل با تو رفیقه
صدام کن ای هوای تازه ای عطر رونده
هوا پر شه پر از پرهای رنگی پرنده
بزن بارون بزن خیسم کن آبم کن ترم کن
کمک کن تازه بارون من غریبم پرپرم کن
بزن آتیش به جونم شعله کن خاکسترم کن
بذار سر روی دوشم سایه‌ت رو تاج سرم کن

صدام کن ای صداقت‌پیشه بی‌بی گل عتیقه
تمام دلخوشیم اینه که دل با تو رفیقه

تو عاشق‌پیشه‌ای همیشه ای محشر بیا کن
منو عاشق‌ترین آواره‌ی عالم صدا کن
من از مکتب سراغ قبله‌ی عشقتو گرفتم
تو اینجا تا ابد از عشق مردن رو بنا کن

تو عاشق‌پیشه‌ای همیشه ای محشر بیا کن
منو عاشق‌ترین آواره‌ی عالم صدا کن
من از مکتب سراغ قبله‌ی عشقتو گرفتم
تو اینجا تا ابد از عشق مردن رو بنا کن

Tell them not to send flowers to my home,
for the fragrance of your memory already fills my dwelling.
You are the chandelier of joy that illumines my fate;
instead of the moon, let your own light pour into my home.

My darling, my darling...

It is for the longing to behold you that I live! God knows;
it is for the longing to behold you that I live! God knows.
For life itself, you are now my only reason.

My darling, my darling...

Call my name, O faithful-hearted Bibi Gol-e Atiqe,
all my happiness is knowing that my heart is friends with yours.
Call my name, O breath of fresh air, O wandering fragrance,
till the air is filled with the bright-coloured wings of birds.

Rain on me! rain; soak me through, drench me, turn me into water.
Help me, fresh rain; I am a stranger here! make me flutter into bloom.
Set my soul on fire; make me flame, reduce me into ash.
Lay your head upon my shoulder; make your shadow the crown upon my head.

Call my name, O faithful-hearted Bibi Gol-e Atiqe,
all my happiness is knowing that my heart is friends with yours.

You are one born to love, forever o wondrous one, come.
Call me the most love-struck wanderer in all the world.
At the school of love I learned the qibla of your love;
here, lay the foundation for dying of love forever.

You are one born to love, forever o wondrous one, come.
Call me the most love-struck wanderer in all the world.
At the school of love I learned the qibla of your love;
here, lay the foundation for dying of love forever.